Mijn houten trein
In onze kamer staat sinds enkele dagen weer de houten trein die mijn vader ooit, zo'n 75 jaar geleden, voor mij maakte. Behalve een trein met wagons, maakte hij ook het station, de spoorwegovergang, een brug, een seinpaal en een seinhuisje.
Ik heb het altijd gezien als een object, een trein waarmee gespeeld kon worden. Dankzij mijn moeder is er altijd voorzichtig mee gespeeld. Voor haar was die trein meer dan speelgoed, ze wilde dat deze herinnering aan mijn vader zou blijven bestaan.
Nu kijk ik weer naar de trein, ik zie hoeveel tijd er aan moet zijn besteed, hoe nauwkeurig mijn vader heeft gewerkt, ik zie zijn vakmanschap en ik voel het geduld en de liefde die hij aan die trein besteedde. Een trein, voor zijn zoontje, de trein, die mijn trein werd.
Het valt wel op dat ik nu, vijfenzeventig jaar oud, die trein anders ben gaan zien. Ik kijk met andere ogen, het ontroert mij en ik begrijp mijn ontroering.
Mijn geloof
Mijn geloof is een geloof dat in mij zit, in mijn denken en voelen, het is uniek. Waarschijnlijk wel gebaseerd op mijn katholieke wortels, maar volstrekt niet het geloof volgens de katholieke kerk.
Mijn geloof houdt van symbolen en rituelen, van geuren, van samenzijn en samenzang, van stilte en bezinning, van eigentijdse verhalen. Het houdt niet van regels en voorschriften. Ik geloof in het goede, in wat mensen verbindt.
Mijn geloof kent weinig dogma’s of voorschriften, het is gebaseerd op respect voor elkaar, het gezegde ‘wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet’ is daarin essentieel.
Bijbelse teksten plaats ik in de context van eeuwen geleden en vormen niet de basis voor mijn geloof. Voor mij is geloof niet statisch, maar dynamisch.
Geboren worden en sterven zijn de enige twee zekerheden in iemands leven.
Bij sterven word je onderdeel van de natuur en leef je voort in die natuur en in de herinneringen van mensen.
Plaatsen die indruk maakten
- Start- of eindstreep in het stadion van Olympia waar in 776 vC de eerste Olympische Spelen werden gehouden
- Chinese muur bij Mutianyu
- Berlijnse muur 1986
- Chagall in het Stedelijk Museum in Amsterdam (iedere keer weer)
- Santorini in 1987
- Overnachten in Hotel Oekraïne in Moskou
- Met de trein van Moskou via Mongolië naar Beijing (2001)
- New York (2016)
- Lourdes
- Museum Prado Madrid met Picasso's 'La Guernica' (1988)
Indrukwekkende films
- Paris Texas – Wim Wenders, muziek van Ry Cooder
- Cry Freedom - Richard Attenborough,
- Powaqqatsi -Godfrey Reggio,muziek van Philip Glass
Mijn boeken
Zowel literatuur als boeken die mij raken vanwege het thema of onderwerp.
- De ontdekking van de hemel – Harry Mulish
- De Camino – Anya Niewierra
- De veertig regels van liefde – Elif Shafak
- Dromenmakers – Abdelkader Benali
- Grand Hotel Europa - Ilja Leonard Pfeijffer
- Mijn dinsdagen met Morrie – Mitch Albom
- Vertroostingen - Dirk de Wachter
Mooie plaatsen
- Lier
- Brugge
- Parijs
- Berlijn
- New York
- ’s-Hertogenbosch
Lekker eten
- Indonesisch
- Italiaans
- thuis
Pluk
Pluk, onze fox-terrier, was van oktober 2010 tot juni 2024 ons en mijn maatje.
Hij ging mee op onze camper-reizen en naar vakantiehuisjes. Hij hield van water en spelen.
Hij zwom in de Atlantische Oceaan bij Porto en in Lago di Trasimeno (Midden-Italië) en wilde niet uit het water komen. Hij liet mij tussen de middag wandelen, soms drie kwartier, soms anderhalf uur. Pluk was populair bij kleine kinderen en vertederde anderen en een graag geziene gast bij de opvang in Teraalst. Een bijzonder hond, een maatje, een kameraadje.
Fietsen onderlangs de dijk
Toen ik pas benoemd was in Geertruidenberg, fietste ik regelmatig van Moerdijk naar school. Het was altijd fascinerend om onderlangs de dijk te rijden en zicht te hebben op het steeds wisselende beeld van de polder. Met hevige storm, met sneeuw, op zomerse dagen, in de lente ... altijd bijzonder. Het beeld van twee baltsende futen blijft me altijd bij.
Onderweg fietsten vaak leerlingen een stukje met me mee.
